Met games als Hotel Dusk en Ace Attorney heeft de Nintendo DS al aardig wat games uit het detectivegenre achter de rug. Het succes van deze games is uitgever Empire Interactive niet ontgaan en dus besloten ze zelf een poging te wagen met Unsolved Crimes. Top of flop? Wij trokken op onderzoek uit.

In Unsolved Crimes kruip je in de huid van een jonge rechercheur die na zijn opleiding meteen op de afdeling Moordzaken terecht komt in het New York van de jaren '70. Na een korte tutorial waarin je een eenvoudige misdaad moet oplossen, krijg je onmiddellijk het echte werk voorgeschoteld. Je staat er echter niet alleen voor, want je partner Marcy Blake zal je telkens assisteren en verder helpen. Wanneer haar bevallige zus en topmodel Betsy wordt ontvoerd, is het aan jou om haar levend terug te vinden. Deze ontvoering vormt de rode draad door de game, maar in de tussentijd zal je ook een achttal andere zaken tot een goed einde moeten brengen.


Bij het oplossen van een moordzaak komt heel wat kijken, vraag dat maar aan De Cock en Vledder. Eerst moet je de plaats delict afzoeken naar aanwijzingen, waarna je bewijsstukken moet onderzoeken, de verschillende getuigenissen moet vergelijken en de verdachten hun alibi moet controleren. Aan het begin van elke zaak krijg je een briefing van je chef met een korte schets van de situatie en een lijst met mogelijke daders. Spijtig is wel dat die chef je ook de getuigenissen zal verschaffen en je dus zelf geen ondervragingen zal kunnen afnemen, iets wat we toch wel missen in een detective game. Terwijl je de crime scene afspeurt naar mogelijk bewijsmateriaal of andere clues, zal je partner je een handje toesteken door het stellen van vragen. Het probleem is hier echter dat je door alleen naar de mogelijke antwoorden te kijken al kan raden in welke richting je zal moeten zoeken. Daarbij zijn sommige antwoorden gewoon te debiel om waar te zijn, iets wat de uitdaging er nu niet bepaald groter op maakt. Halverwege elk onderzoek moet je al eens zeggen wie je denkt dat de dader is, en in negentig procent van de gevallen zal je het dan ook al bij het rechte eind hebben. Mocht je er toch nog in slagen het juiste antwoord niet te vinden, dan kan je altijd een hint vragen die dan wel als strafpunt gerekend wordt bij je uiteindelijke beoordeling aan het einde van een zaak.

Tijdens je bliksemcarrière bij de recherche krijg je een heleboel uiteenlopende moordzaken te zien: van een in scène gezette zelfmoord tot een uit de hand gelopen ruzie met dodelijke afloop. De zaken zijn stuk voor stuk intrigerend, maar vaak zal je een déjà-vu gevoel krijgen en één zaak leek zelfs rechtstreeks uit een serie gekopieerd te zijn. Overgevoelige gamertjes moeten alvast hun oogjes niet dichtknijpen, want de hoeveelheid bloed is tot een minimum beperkt. Zo zijn de lijken altijd volledig wit gekleurd en blijf je in een zaak waarbij de ledenmaten van een jonge dame vakkundige verwijderd zijn bespaard van de gore details. Het speurwerk wordt overigens af en toe afgewisseld met enkele actiescènes. Zo kruip je bijvoorbeeld achter het stuur van je wagen en moet je een ware achtervolging inzetten, terwijl je jezelf een weg baant tussen rondslingerend vuilnis. Deze tussenstukken voegen niet erg veel toe, maar zorgen wel voor de nodige afwisseling tussen al je speurwerk door.


Op vlak van graphics doet de game het lang niet slecht. De duistere cutscenes die elke zaak inleiden zijn misschien niet meteen indrukwekkend, maar zeker wel mysterieus en sfeervol en verder zien de gedetailleerde 3D crime scenes er voor Nintendo's handheld meer dan behoorlijk uit. Tenslotte werkt ook de besturing met de stylus tamelijk vlot: terwijl je rondloopt met de vierpunttoets, glijd je met de stylus heen en weer om de camera te bewegen. In het begin vraagt dit enige gewenning, maar na verloop van tijd speur je moeiteloos alle omgevingen af. Andere leuke toevoegingen die gebruik maken van het touch screen zijn het tekenen van de weg die een kogel heeft afgelegd en het nemen van notities tijdens je onderzoek in je notieboekje. In het totaal ben je met deze Unsolved Crimes zo'n tien uurtjes zoet en je zal van alle tien kunnen genieten, als je er tenminste niks tegen hebt om je brein een poosje uit te schakelen.

De makers van Unsolved Crimes zijn erin geslaagd een klassieke detectivegame neer te zetten, die duidelijk beïnvloed is door de vele populaire politieseries. Fans van het genre zullen de game zeker kunnen appreciëren, al moeten ze wel weten dat de uitdaging dikwijls ver zoek is. Goed voor beginnende speurneuzen of gamers die hun brein net niet te veel willen inspannen terwijl ze genieten van een cliché whodunit.